bbbbb40
«سیستان و بلوچستان» نسبت به دوران طاغوت تغییری نکرده است! چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر خبری   
دوشنبه ، 13 آذر 1396 ، 08:50
  جلال جلالی زاده، فعال اصلاح‌طلب و از نمایندگان مستعفی مجلس ششم به تازگی طی یادداشتی در روزنامه اعتماد با اشاره به استان سیستان و بلوچستان نوشته است: 280
6111

«فارغ از مشکل اشتغال و محرومیتی که در این استان وجود دارد، اقلیت قومیمذهبی بلوچ و سنی احساس نادیده گرفته شدن دارند و تصور می‌کنند مورد توجه حاکمیت نیستند.»

او می‌افزاید: گرچه در ایام انتخابات و تب و تاب ریاست جمهوری و مجلس همواره کاندیداهای اصلاح طلب و اعتدالی رأی بالایی از این استان کسب کرده اند و توجه به اقلیت‌ها در شعارهای آنان به چشم می‌خورد اما باز هم تغییر محسوسی در وضعیت آنها به چشم نمی خورد و محرومیت در سطوح مختلف قابل مشاهده است.

این فرد در بخش دیگری از یادداشت خود نیز نوشته است: پس از انقلاب انتظار می رفت که به این محرومیت‌ها توجه بیشتری نشان داده شود، تلاش‌هایی هم صورت گرفته اما همچنان در این استان شکاف‌ها کمتر نشده[3]

*متأسفانه دیدگاهی در میان برخی سیاسیون تندرو وجود دارد که تلاش می‌کند استان عزیز سیستان و بلوچستان را همواره بعنوان یک کِیس خاص، جدا از کلیت ایران اسلامی و با مطالبات «اقلیت مورد ظلم» جلوه دهد!

صد البته مسئله‌ای به نام محرومیت دامنگیر بخش‌ها و نقاطی در ایران اسلامی هست اما همه می‌دانند که این مسئله صرفاً اختصاص به یک استان خاص ندارد و اتفاقا مناطق شیعه‌نشین دچار محرومیت، گستردگی و تعدد بیشتری دارند.

کیست که نداند امروز استان سیستان و بلوچستان و زاهدان ما، از بسیاری از استانها و مراکز استان‌های دیگر، پیشرفته‌تر، مدرن‌تر و البته امن‌تر است؟!

از طرفی آقای جلالی‌زاده که ادعا می‌کند سیستان و بلوچستان در بعد از انقلاب اسلامی تغییری نکرده است؛ گویا در دوران طاغوت در ایران اسلامی و بویژه در سیستان و بلوچستان زندگی نکرده و ندیده که مردم سیستان و بلوچستان در آن دوران حتی با ماجرای «غلام و کنیز» گیری برخی خوانین نیز مواجه بودند.

بلوچستان آن زمان به دلیل سطح محرومیت به «بادیه‌نشینی» شهره بود و اوضاع محرومیت در سرتاسر این استان عزیز به گونه‌ای بود که همه از آن به عنوان یک زندان طبیعیِ پر مشقّت یاد می‌کردند که حتی زندانیان نیز برای تبعید به آنجا فرستاده می‌شدند.

آیا سیستان و بلوچستان عزیز ما امروز در این شرایط است؟!

آیا ظلم نیست در حالی که نظام جمهوری اسلامی ایران ده‌ها سردار سپاهی و چند هزار شهید انتظامی و اطلاعاتی خود را در راه امنیت مردم عزیز سنی و شیعه این خطه تقدیم اسلام کرده است؛ کسی بیاید و بگوید که شکاف‌ها نسبت به دوران طاغوت کمتر نشده است؟!

آیا جلالی‌زاده و سایر هم‌مسلکان او می‌توانند نام حتی یک سناتور یا تیمسار رژیم شاهنشاهی را بیاورند که جانش را فدای مردم سیستان و بلوچستان کرده باشد؟!

مدعیان دیده نشدن بلوچ‌های عزیز و شکاف‌های گسترده در سیستان و بلوچستان! آیا می‌دانند که سردار «شهید نورعلی شوشتری»، کثیری از خانواده اشرار معدوم را نیز تحت سرپرستی بیمه قرار داد و دغدغه اصلی و اولویت اول مسئولان و گروه‌های جهادی کشور نیز نه مناطق شیعه نشین، که استان عزیز سیستان و بلوچستان است؟

از طرفی «دیده شدن» که مدام مورد اشاره برخی تندروها قرار می‌گیرد هرگز به این معنی نیست که حاکمیت، پستهای کلان حکومتی را در اختیار چند چهره قومیتی قرار بدهد.

بلکه دیده شدن در وادی عقلانیت و سیاست به این معنیست که حکومت اسلامی، امکانات عمومی را به مساوات و عدالت تقسیم کند و حتی اقلیت‌های مذهبی را در ارجحیت بیشتری قرار دهد نه چیزی بیشتر از این.

پیرامون ماجرای رأی دادن مردم سیستان و بلوچستان به اصلاح‌طلبان و عدم رؤیت نتایج ملموس این رأی، که جلالی‌زاده به آن اشاره کرده است نیز قضاوت را به مخاطبان محترم وا می‌گذاریم...


 
Secured by Siteground Web Hosting