bbbbb40
داعش در گور، سپاه در میدان و شرمندگی برای آن آدم‌ها... چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر خبری   
چهارشنبه ، 1 آذر 1396 ، 11:56
  سردار سرلشکر قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، سرانجام پس از حدود ۷ سال از آغاز جنگ با تروریسم تکفیری و سلفیسم پراگماتیزه در سوریه، طی پیامی به رهبر معظم انقلاب اسلامی، پایان داعش را اعلام کرد.[۲] این پایان‌یافتگی ساختاری اگرچه با حبذا و آفرین گفتن عمده چهره‌ها و جریانات سیاسی کشور مواجه شده و خواهد شد اما در لابه‌لای این تشویق‌ها و ابراز همراهی‌ها، یک سکوت تلخ نیز وجود دارد که باید به درستی در آن مداقّه کرد. سکوتی تلخ از جانب افراد و جریان‌هایی در داخل کشور که در قبال جنگ سوریه یا با نظام اسلامی و سپاه پاسداران همراهی نکردند و یا مخالفت ورزیدند. *شاید در این مقال، مصلحت و ضروری نباشد که به هیچ نام یا مقام خاصی اشاره شود اما حقیقت این است که مردم ایران و افکار عمومی جهان طی ۷ سال گذشته و در کنار رؤیت تصمیم نظام اسلامی و مجاهدت مدافعان حرم برای نبرد با تروریست‌ها اما شاهد مخالف‌خوانی‌هایی هم از داخل ایران اسلامی بودند. آنها صراحتا دیدند و شنیدند که یکی از عناصر ستادی اصلاح‌طلب از این گفت که ما مخالف حضور نظامی ایران در سوریه هستیم و دیگری هم از این گفت که بشار اسد خونخوار است و این مردم –همان تروریست‌ها- برای دموکراسی‌خواهی قیام کرده‌اند! افکار عمومی دیدند و شنیدند که همین افراد در ماجرای بهانه مشهور «استفاده بشار اسد از سلاح شیمیایی علیه مردم خودش»! موضع آمریکا را تکرار و انگشت اتهام به سمت بشار اسد دراز کردند. و در این میان کسانی از آنها هم در مجامع رسمی و در مواضعی رقیق‌تر اما با کنایه از این گفتند که «استفاده از سلاح شیمیایی کار خوبی نیست»! در طول ۷ سال گذشته این صداها و کنایه‌ها هم به گوش مردم رسید که «حزب‌الله باید از سوریه خارج شود» و «راه حل بحران سوریه گفت‌وگوست»! مردم به وضوح می‌دیدیدند که افرادی از تروریست خطاب شدن سپاه قدس در مجامع بین‌المللی فریاد برنمی‌آورند و خودشان هم حتی قول‌هایی در زمینه محدود شدن سپاه قدس داده‌اند. اکنون سؤال اینجاست که آیا مثل پرونده‌های ناتمام فتنه ۸۸، وعده‌های پرطمطراق برجام و تخریب و تلفات گسترده در مسکن مهر! آیا این پرونده هم ناتمام باقی خواهد ماند یا اینکه نه! و اینبار صاحبان گفته‌ها و رفتارهای فوق صراحتاً به اشتباهات خود اعتراف کرده و زین پس طریقی دیگر خواهند پیمود؟! شاید انتظار این اعتراف عقلانی یک خوشبینی بیجا به نظر بیاید اما حقیقت این است که انتظار پاسخگویی، سبب شعله کشیدن حقیقت برای نسل‌های حاضر و آینده خواهد شد. 3863
0

 
Secured by Siteground Web Hosting