bbbbb40
مشاوران دولت و تزِ «کارمند آلمانی بهتر از پستچی امانتدار ایرانی» چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر خبری   
چهارشنبه ، 20 دی 1396 ، 10:32
    محمود سریع‌القلم، از استادان اصلاح‌طلب و فردی که گفته می‌شود مشاور رئیس‌جمهور روحانیست، به تازگی طی یادداشتی که سایت جماران آنرا منتشر کرد، نوشته است: 293
5587

«به رسمیت شناختن نیازهای دیگران، اولین شرط اعتمادسازی است. چرا بعد از سونامی ژاپن، مردم ۱۸۰ میلیون دلار پول نقد را جمع­ آوری کرده به دولت دادند؟ چون نیازی به آن پول نداشتند. چرا وقتی یک ایرانی سعی کرد ممیز مالیاتِ آلمانی را فریب دهد نتوانست؟ چون ممیز مالیاتی دسته چکی را به او نشان داد که با اجازه دولت آلمان هر چه می­ خواست می ­توانست تهیه کند و نیازی به رشوه نداشت. آیا تجربه کرده­ اید که بعضی­ ها از ده جمله­ ای که می­ گویند، یازده جمله آن دروغ است؟ آن ها برای بقا، رشد، دسترسی به امکانات، رفع محرومیت­ های گذشته، نیاز به دروغ گفتن دارند. به عبارتی کوتاه ­تر، نیازهای گذشته و حال آنان برطرف نشده است. در ایجاد یک نظام اجتماعی سالم، باید کاری کرد تا افراد نیازهایشان برطرف شود تا دروغ نگویند و رفتارهای نامعقول نداشته باشند.»[۵]

*جدای از کنایه همیشگی آقای سریع‌القلم به مردم ایران درباره دروغگویی و اینکه حکومت ایران حکمرانی مطلوب را بلد نیست! در اشاره به مثال‌های ایشان از ژاپن و آلمان گفتنی‌های زیادی وجود دارد.

یکی از مشکلات اصلی کشور ما وجود برخی دیدگاه‌های غرب‌گرایی است که هیچ ایمانی به زیبایی‌های اطراف و محیط خود ندارند و تمام قیام و قعودشان به سمت غرب و بافتارهای سیاسی و فرهنگی و اقتصادی و غیره آن است.

سریع‌القلم در حالی از کمک مالی مردم ژاپن به دولت این کشور سخن می‌گوید که فرض بر صحت این حرف باید از این استاد دانشگاه پرسید چرا به جان و مال دادن مردم ایران برای حفظ حکومتشان در دوران جنگ تحمیلی اشاره‌ای ندارد!؟

چرا از این نمی‌گوید که کمک‌های مردم ایران به زلزله‌زدگان، آنقدر وفور داشت که حیرت جهانیان را هم برانگیخت؟

سریع‌القلم چرا از رخداد بی‌همتا و مهمی مثل ۹ دی و راهپیمایی‌های اخیر که مردم در آن از حکومت خود رسماً حمایت کردند و در مقابل معاندین داخلی ایستادند نیز حرفی نمی‌زند و باز هم پول دادن ژاپنی‌ها را مهمتر می‌داند!؟

در اشاره به آن ممیز مالیاتی هم اوضاع به همین منوال است و مشکل غربزدگی نگاه مذکور به نحوی دیگر جلوه‌گر می‌شود...

همین چند روز قبل بود که رسانه‌ها خبر امانتداری یک پستچی ایرانی را منتشر کردند که ۱۹۸ میلیون تومان چک در وجه حامل را به صاحبش بازگرداند. [۶]

و یا روزی نیست که خبری از امانتداری رفتگران و یا کارمندان شریف ایرانی در رسانه‌ها انتشار نیابد.

و یا مثلاً سریع‌القلم گویی نمی‌خواهد رفتار انسانی آن معلم ایرانی را ببیند که برای همدردی با شاگرد مبتلا به سرطانش موهای خود را تراشید؛ یا آن معلم فداکار (زنده یاد امیدزاده) که در آتش سوزی مدرسه‌ای، برای نجات دانش‌آموزان، خود در آتش سوخت و بعدها جان سپرد.

البته مسئله واضح آنست که از نظر آقای سریع‌القلم، فقط آنچه که در آلمان می‌گذرد خوب است و آنچه در مملکت ایران و ایرانی رخ می‌دهد تماماً محکوم به مذمت، توهین و نکوهش است.

گفتنیست، محمود سریع‌القلم، بعنوان کسی که آقای روحانی برخی شعارهای خود را از او قرض گرفت؛ اظهارات دیگری مثل مردم ایران حسود هستند، لبوفروش‌ها و راننده تاکسی‌ها دانشی درباره مسائل کشور ندارند و خودکفایی بی‌معناست را نیز در کارنامه جالب خود دارد. [۷]

برخی معتقدند اثرات نظرات اوست که افرادی مثل مشاور وزیر نفت هم به خود اجازه داده‌اند که مردم را «گدا» خطاب کنند! [۸]


 
Secured by Siteground Web Hosting